بیش از دو دهه قبل فردی به نام "فرد کولن" اولین ویروس کامپیوتری را به عنوان یکی از پروژه های دانشجویی اش نوشت که قادر بود خود را به صورت انگل وار تکثیر کند و به برنامه های دیگر بچسباند و تغییراتی در برنامه ها به وجود بیاورد. حالا چرا نام این برنامه های مخرب را ویروس گذاشته اند؟ مسلما برای این که این نوع برنامه ها مانند ویروس های بیولوژیکی عمل می کنند و تشابه بسیار زیادی با انها دارند، مانند ویروس های بیولوژیکی به طور ناگهانی تکثیر می شوند و در حالی که ممکن است در جایی (مثلا بر روی یک دیسک) وجود داشته باشند تا زمانی که شرایط مناسب نباشد فعال نخواهند شد.

برای کاربران معمولی خطرات ناشی از ویروس های رایانه ای ممکن است در حد از بین رفتن اطلاعات و خراب شدن برنامه هایشان و حتی اخلال در قسمت های مختلف رایانه شان باشد، ولی ویروس های مخرب بر روی شبکه های رایانه ای بزرگ و شرکت ها و اداره های مهم  و مراکز تجاری و اقتصادی  و ... ممکن است باعث از بین رفتن اطلاعات مالی و خسارات مالی، اقتصادی، تجاری و حتی جانی داشته باشد و حتی اگر از دید وسیع تر نگاه کنیم در یک پایگاه نظامی و یا هسته ای باعث به خطر افتادن حیات انسان ها و کره ی زمین شود و خیلی حوادث بزرگ دیگر که حتی فکر کردن درباره ی آنها بسیار مشکل است. پس قدرت و خطرناکی ویروس ها را هیچ وقت نباید دست کم گرفت و با این وضع تکثیر مولوکولی وار آنها که روز به روز به شیوه های جدید فعالیت می کنند باید همه ی کاربران رایانه ها، حتی کاربران بسیار معمولی از نحوه ی عملکرد این ویروس های مخرب اطلاع داشته باشند.

پیشگیری از شیوع این ویروس ها، پاکسازی و نابودی آنها تنها کار متخصصان علوم کامپیوتری برای مقابله با آنها است و اگرچه تاکنون برنامه های زیادی برای این منظور طراحی و تولید شده است ولی این گونه از برنامه ها الزاما متناسب با تولید و نحوه ی عملکرد ویروس های جدید است و برای هدفی خاص و ویروسی خاص هستند و دوباره اصلاح و دوباره سازی شود.